Dünya malında bir gün bile gözüm olmad. Tek senin rızkına sevindim, evlatlarımın değerli oluşu, işleri ile benim cennetim olan, yıllarca benim gibi birini taşıyabilen,seven o can yoldaşım eşim tek sen oldun cennetim. Eşimsin çocuklarımın anası torunlarımın ninesi, kalbimin güneşi, bu alemde ruhu kirlenmişlerin vicdanı hiç ayar tutar mı diyensin hep.
Sevgi, üzerine kapatılan tüm o kapıların anahtarıdır. Her şey geçerde o her şey unutulmaz be dost. Ne olacaksa de bana. Yada sus, bitsin. Gunaydın diyen canlar her şey yüreklerde kaldı. Çocukluğum Şarkiye’de, mutluluğum kursağımda, sevdiğim hep yüreğimde. Allah cümlemize Allahın ve peygamberlerin sevgisini versin bu cana. Kimse fakirin, fukaranın, caresizin ahını duymaz, onlar paranın uşağı olmuşlar, kimseye arkadaş, gardaş, yoldaş, dost olamaz. Artık helalin adı kaldı haram ülkemde hele bu inanmışlar elinde yüzde 60 kursaklarında geviş getiren dişler arasında.... İnsanlık bu he mi?