Öyle böyle, ahla vahla gelip geçiyor, dün ben doğdum, yürüdüm, genç oldum, okullu oldum, hayatta eğitimli oldum, eşim oldu, evlatlar oldu. Ben büyürken baktım ki, onlar büyümüş ana, baba olmuş. Benim yanıma iki torun verdiler, ben büyüyorum, gocuyorum, onlar geliyor.
Kimse dün çocuk, genç, delikanlı, baba memur, emekli olmayacak gibi, elleri ile yıkıyorlar hayatı..
Haramın, talanın, yaranın, garibin hakkını yemek, o insanlar ölürken lükse varmak, kasalar cepler kimsesizlere inat dolu, boşluk yok gibi, ölüm yok gibi, yarın yok gibi.
Bunca can sanki ALLAH yok gibi yaşıyor.
Aç, saldırgan, kindar vede hesapsız...
Secde var duruş yok ,rüku var bakış yok, sadakat yok, samimiyet yok... Ve o okuduğu dua bile yok gibi...
Yarın var beyler, bugünde, bir saniye sonrada....
Hesabı kimse veremez hele benim rabbime olan bedduam o insanları kabrinde yatırmaz.
Asla affetmeyeceğim asla o yetimin, garibin lokmasını yiyenlere beddua etmeyeceğim bir an yok, olmayacak da. Ki bedduayı Rabbim yapma diyorken, o kadar içim yanıyor. Ben her rekatımda yapıcam....