Biz dağlar gibiyiz, asla yıkılmasın işte 40 yıldır beraberiz, sevginin sesiyiz biz yıkılmayız.
İçimizde yaşarız, ses ver, sır vermeyiz, sevgimizden vazgeçmeyiz bir ölür bin kez diriliriz, asla yıkılmayız, biz burdayız, onca verdiğimiz şehitler ile biz buradayız.
Ülkücüyüz, insanız yıkılmayız, dağlara, yağmura, fırtınaya düşen çevreye sar beni.
Gidenler bende fotoğraflarda kaldı, biz çok haksızlıklar, neler neler çektik ayrılmadık.
Bir şey olursa bana şunu yazın bu yetim bu ili, ülkeyi insanı çok severdi derdi.
Ne olursa olsun yıkılmayız, giden gider, yalnız fotoğraflarda kalır, her yerin bu ülkemde bir kültürü, yaşam şekli var mı? Orada olan da o kültürü kabullenir mi gerisine ne?