Yeni yetmeler ve yaşı 50 den aşağı olanlar pek hatırlamazlar ama bizim gelenesel olarak yaylalarımıza cenik dediğimizi. Daimi ikamet yerlerimizden cenikteki mısırların otu kazınıp, sıkı alındıktan sonra, yaylada bulunan yaşlıları ve çocukları ziyaret için yola çıkıp yaylaya yaya yollardan ulaştığımız etkinliğe OTÇU GÖÇÜ denirdi.
Yaylaya gelenler 15-20 gün yayladakiler ile hasret giderdikten sonra tekrar ceniğe geri dönerlerdi. Artık fındık mevsimi yaklaştığı için fındık hasadı ile ilgili çalışmalar yapılır, daha sonra da ekim ayı ortalarından başlayarak yayladakilerin ceniğe göçü başlardı.
Bilenler bilir de bilmeyenlere hatırlatalım. Bizim çocukluğumuzda karayolu ulaşımı sınırlı araç sayısı ise bir köyde bir kaçtane olurdu. Yollar da Allah nazardan korusun patates tarlası gibi olurdu. Arabalarda bu günkü gibi teknolojik donanımlı ve kaliteli olmayınca araçla yolculuk insanı yaya yolculuktan daha çok yorardı.
Ayrıca araca binmek de bir ayrıcalık sayılırdı.
Biz de GİDOSK Kulübümüz öncülüğünde ve organizasyonunda 18 Eylül Pazar günü bu geleneği canlandırmak amacı ile Dereli ilçemiz sınırları içinde bulunan KABAKKAYA Yaylası ile YASSIALAN yallası arasındaki yaklaşık 20 kilometrelik zorlu yol koşullarına sahip etabı yürümek suretiyle geleneksel OTÇU GÖÇÜ olayını yeniden gündeme taşımaya ve canlandırmaya çalıştık.
Gerek yol şartalarının gerekse aşırı sıcağın verdiği zorluklara rağmen bu geleneği yeniden canlandırdık. Ellinin üzerinde genç, yaşlı yol arkadaşımızın katılımı renkli ve heyacanlı görüntüler eşliğinde Yassıalan yaylasına ulaşarak bizi bekleyen araçlarımızla evlerimize döndük.
Bu etkinliğin düzenlemesine vesile olanlara ve katılımcılara teşekkür ve şükranlarımı sunuyorum. Yıllar sonra da olsa çocuklşuğumuzun bir anısını canlandırdılar ve onlarla birlikte yeniden bir OTÇU GÖÇÜ olayını yaşama fırsatı buldum.
