Değer verince değişmeyen insanlar istemez miyiz?
Ben bu hayatta yenilmedim, başımı önüme eğdiren yüreğim oldu sadece. Susturansa vicdanım.
İnsanlığa hep ben yenildim, çeşit çeşit insanlar. Alimi, cahili, evliyalar, peygamberi kullukta ise fark yok.
Saat kırılınca vakit dolmuyor. Kimsenin ölümü yada gidişi ile kimsenin sonu olmuyor. Bazıları zerre kadar anlamadıkları için konuşurlar. Her yerde ondan sonra şereften bahsederler, ulan o dediğinizde olan var olmayan var bir susun. Nefretini sevgiden fazla duyarım, çünkü nefretin sahtesi yok, sen bari ne olur sen ol. Sözünü kısa tut dedi meczup nasıl olsa işlerine geldiğini anlayacaklar, ne pişmanlık nede isyan, derinden bir keşke sanki.
İnsan. Her zaman gemiler batmaz, bazen de denizler çekilir. Bu devrin insanları yapa yalnızlar. Yanlarında yürüyecek, cümleler kuracak kadar güvenebileceği kimse yok sanki.
Niye ölüler mezarlığı sessiz, çıt çıkmıyor? Ne oldu da şimdi de anlaşmış gibisiniz?
Bakın yalnızlık buz gibi, o yüzden önce kendine sarılmayı öğren.