Söyleyeceği onca şeyi var iken susuyor ise bir insan sakın kafanıza göre anlam çıkarmayın.
Susmalı bazen, çok şeyi o makamlara anlatırda onlar anlar mı bilmem.
Ben kimseden bir şey beklemem herkes kendi kadar vicdanı iledir.
Ama ben insan olana önem çok veririm. Olumsuz hiç düşünmem.
Ve bu kendi vicdanımı çok severim. Çünkü bir ben, bir sen, bir o bir kez daha yok.
Bu yaşamda en zor şey İNSAN olabilmek. Sen kendin ol ve kimse ile kendini kıyas etme, kibre esir olursun.
Ben kimsenin belki en sevdiği olmadım, bazen arkadaşı, canı ciğeri oldum işleri bitene kadar benle, sonra belkide düşmanı gordüler. Bu nasıl insanlık ya?
Senin ona ihtiyacın olduğu an seni görmezden gelen kim olursa olsun onu unutma.
Bu ülkede insandan az çalan hapse, çok çalanlar ise kariyer yapıp makamlara yürüdü.
İnsanı insan eden o dili. Oleceksen şerefinle öl. Evinde huzurun yoksa hiçsin.
Birde ülkemde onu bu ülkede adam eden Atasına küfreden namussuzlar var Allah bin belasını versin onların.
Bu ülke o rezilleri bile iş aş makam nasip etmiş. Bu ülkede onlar hala insan olmamakta ısrarda.
Bu ülke ise bu namıssızlara gözü gibi bakıyor ana sevdası ile.
Sen çocuk , o insanlığını büyüt kendinle. Senin için kim ne derse desede sen insan isen gerisi benim için fasa fiso..