O öyle bir gavur ki, kini Kur’an yaktırdı,
Bilmem bizde kaçına o Kur’ana baktırdı?
İsveç denen devletin, on milyon nüfusu var.
Bütün cümle alemi dar ederim ona dar.
O kitaptır alemi imar inşa edecek,
Ne kadar sapkın varsa hepsine ders verecek.
Bu bizim müslümanlar, anladı mı Kur’anı?
Gaflete düşen kardeş, gelmedi mi zamanı?
Ne diyor sana Kur’an, hele açıp baksana!
Karanlıkta yürüme Hak çırası yaksana!
Öyle yüce kelam ki, sözlerin sultanıdır,
Allah’ın kullarına, en büyük ikramıdır.
Gönüle huzur verir, okununca bestesi,
Bilinen alemlerin ilahi gül destesi.
Sözlerin sultanıdır, Mevlamın kelamıdır,
Ol vacibul vücudun cihana selamıdır.
Ayetler ve sureler, kim bilir neler söyler?
Eline alan kulun gönlünü hoşnut eyler.
Sözlerin şahı Kur’an, Resulün hediyesi,
Hele girsen o bağa, çok kıymetli meyvesi.
O ilahi bir beyan, beşer eli değmedi,
Can verdi de müslüman, kitabını vermedi.
Sahibi Allah onun, kullar zarar veremez,
Güneşi göremeyen asla onu sevemez.
Kur’an yetecek sana, insan muhtaçtır ona,
Uyan artık gafletten, gidesin mutlu sona,
Onu hayat edinen cennet bağına kona…